Mijn verhaal
Als je mij zou kennen zou je weten dat ik...
  • Een echte beelddenker ben en dat ik dit te pas en te onpas gebruik en er slecht tegen kan als mensen me maar niet lijken te begrijpen.

  • Hou van humor! Ik vind humor geweldig om zaken luchtig te maken, te verhelderen en om positief te blijven.

  • De combinatie humor én beelddenken helemaal geweldig vindt om toe te passen om de ander tot inzichten te laten komen.

  • Het de hele dag over eten kan hebben als ik zou kunnen.

  • ‘Dankbaarheid’ op nummer 1 heb staan als het gaat om positief in het leven staan.

  • Heel doelgericht ben. Ik bepaal waar ik heen wil en ga ervoor no matter what.

" Wanneer je gaat leven naar wie je bent, wordt je kracht ongekend"

- Veraschrijftpuur -

Ik ben Meilani, geboren in Indonesië, maar opgegroeid in Nederland. 

Ik weet al behoorlijk lang van mijzelf dat ik hooggevoelig ben en begrijp dus als geen ander hoe het is om  als gevoelig persoon mee te draaien in deze drukke maatschappij.

Vroeger begrepen mensen mij vaak niet. Mensen dachten dat ik verlegen was, omdat ik weinig zei of ze dachten dat ik überhaupt geen mening had. Omdat ik zo gevoelig was, voelde ik al heel snel bij andere mensen aan hoe zij over mij dachten en wat er gebeurde was, dat ik mij hier naar ging gedragen. 

Ergens diep van binnen heb ik altijd het gevoel gehad dat dit beeld TOTAAL NIET klopte met wie ik in werkelijkheid was. Maar ik was zo gewend om me aan te passen, dat het er eigenlijk voor mij niet meer toe deed wie ik in werkelijkheid was. Maar op dat moment kon ik er niets mee en ergens legde ik mij neer bij het feit dat niemand mij ooit echt zou kennen.

In plaats daarvan stak ik al mijn energie in het ‘pleasen’  van anderen.

Ik ging letterlijk als een kameleon door het leven, iedere keer gefocust op de ander, zodat ik mij kon aanpassen aan iedere wens in alle omstandigheden.

 

Tot ik op vijfentwintig jarige leeftijd een boek tegen kwam over hooggevoeligheid en er een wereld voor mij open ging. Wat een herkenning! En direct daar achteraan de gedachte: dus ik ben niet gek/vreemd/niet te redden!

Maar met deze opgedane kennis betekende het niet dat het leven ineens een stuk simpeler werd. Want nu begreep ik mijzelf wel, maar de wereld begreep mij nog steeds niet.

Hier ben ik jarenlang over in worsteling geweest met mijzelf: een beetje van mijzelf laten zien… en…. weer terugtrekken als blijkt dat de ander een andere visie heeft.

Totdat hier abrupt een einde aan kwam doordat mijn kameleon-houding zoveel energie uit mij haalde, dat ik mijzelf volledig kwijt raakte. De batterij was helemaal leeg en ik had geen idee hoe ik mijzelf weer zou kunnen opladen. Wat ik wel wist was dat mijn expertstatus in het kameleon zijn, mij niet verder zou helpen.

 

Op dat moment besefte ik dat ik een keuze moest maken.  De belangrijkste stap hierin was het gaan staan voor wie ik werkelijk was, weg met die kameleon!

En ik moest leren mijn  ruimte in te nemen.

Dit is zo een ontzettend belangrijke stap geweest, omdat je hiermee direct de regie neemt over je eigen leven. Jij maakt de keuzes dus jij bent de baas.

Ik durf mensen nu te vertellen mensen wie ik werkelijk ben mèt mijn hooggevoeligheid en met mijn visie hoe ik naar de wereld kijk. Ik geloof nu dat ik goed ben zoals ik ben en dat ik niet hoef te veranderen om er te mogen zijn.

Mensen kunnen mij nog steeds afwijzen, maar nu doen ze dit om wie ik werkelijk ben en niet meer om wie ze denken dat ik ben.

Ik voel niet meer zo sterk de behoefte om het iedereen naar de zin te maken en dat gun ik jou ook!

Het scheelt je zoveel energie.

Daarnaast heb ik het besluit genomen mijn eigen behoeften van onderaan mijn prioriteitenlijstje, naar mijn persoonlijke top 3 op te schuiven waardoor ik veel sneller aanvoel wanneer ik mijzelf kwijt dreig te raken.

En het meest fantastische van dit alles is, is dat ik niet de enige ben die dit kan, jij kan dit ook!  want dit zijn vaardigheden die je kunt leren. Ik wéét dat het kan, want ik heb het gedaan.