Search

De party animal in mij.....


Afgelopen vrijdag had ik een feestje.... Een trouwfeestje om precies te zijn. Of nee, eigenlijk een half trouwfeestje, want er was sprake van geregistreerd partnerschap, dus da's gevoelsmatig toch nét geen trouwfeestje. En even voor de oplettende lezer, het was een (nagenoeg) corona proof feestje met een klein gezelschap(je).


Nu heb ik het als hooggevoelig persoon niet zo op feestjes (en dat is nog zwak uitgedrukt). Ik en feestjes gaan niet zo heel goed samen... Te druk, teveel prikkels, te energie slurpend. Mij doe je er dus geen plezier mee. Maar goed, je moet wat voor je vrienden over hebben dus dan ga je toch.

Overigens is het niet altijd zo geweest. Vroeger ging ik met zeer grote regelmaat stappen. Met de nadruk op zéér.... Zo ongeveer 2 a 3 keer per week. En dat ging best wel prima. Althans, ik bleef ermee doorgaan en had er best lol in, dus je kunt wel stellen dat ik er weinig last van had.

Feestjes staan voor mij niet per definitie gelijk aan dikke ellende, want ik vind het ergens ook wel gezellig om met mensen te kletsen. Ik ben alleen veel sneller 'verzadigd' en de laatste jaren dus ook sneller overprikkeld. Waarom dat nu zo is en vroeger, blijkbaar, veel minder, al sla je me dood.... Ik weet het niet. Komt het door het ouder worden? Is mijn gevoeligheid toegenomen of ben ik me er meer bewust van?


" Mijn hoofd is gewoon eerder vol dan mijn agenda."

Waar het op neer komt is dat als ik zo een uitnodiging krijg voor een feestje, dan gaan mijn gevoelens voorafgaand aan het feest van "yes, ik heb er zin in!" tot "Ik zie het zo niet zitten en ik loop er volledig op leeg."

De reden dat ik er wél zin in heb, is omdat ik me dan kan verbinden met andere mensen. Als hooggevoelig iemand ben ik gek op 'connecten' met andere mensen. Ik krijg er energie van en mijn energie gaat ervan stromen.

De reden dat ik er géén zin in heb, omdat al die prikkels tegelijkertijd me ontzettend vermoeien en leegzuigen.

En dan heb ik nog een 'handicap'. Ik heb door mijn hooggevoeligheid ook een extreem goed gehoor. Zo heb ik een grondige hekel aan ballonnen. En waar feestjes zijn, daar zijn ook vaak ballonnen. Voor mij dus een extra stressfactor.

Ik heb trouwens nog maar weinig hooggevoelige mensen ontmoet die deze zelfde gevoeligheid voor geluid hebben. Het is ook niet al het geluid. Gek genoeg heb ik van lage, harde geluiden veel minder last. Vooral de harde, hoge geluiden zijn een doorn in mijn oog. Ik zit figuurlijk tegen het plafond als er een ballon knalt of er vuurwerk wordt afgestoken. Inmiddels heb ik geleerd met de categorie 'blaffende honden' om te gaan:-).


Oké, terug naar mijn 'halve trouwfeestje'. Ik was dus na een paar uur 'verzadigd'. En ik weet van mijzelf, hoe langer ik dan blijf, hoe meer sneller ik terecht kom in fase 'overprikkeling'. En helaas heb je niet altijd de mogelijkheid om direct op te stappen als je voelt dat het teveel wordt.

Wat ik in mijn geval heb gedaan is redden wat er te redden valt en in dit geval betekende dit, naar buiten gaan, weg van alle prikkels.

Overigens merkte ik mijn overprikkeling op, doordat ik knallende hoofdpijn kreeg en ik merkte dat ik de prikkels van de mensen om mij heen niet meer kon filteren. Alles kwam keihard binnen.

Het naar buiten gaan hielp op dat moment gelukkig goed voor dat moment. Ik heb mijn aanwezigheid op het feestje toch nog wat kunnen rekken. Maar ook dat heeft een grens en na een uurtje was het echt helemaal klaar en ben ik naar huis gegaan.


"Tijd voor jezelf nemen is een keuze."

De terugweg in mijn auto (ik moest nog een uur terug rijden en belandde prompt in de file, waardoor ik er ruim anderhalf uur over deed) heb ik in volledige stilte afgelegd en ook dat zorgde voor een stukje ontspanning.

na een nacht onrustig te hebben geslapen, was ik de volgende dag nog niet bijgetrokken. Pas vandaag trek ik bij. En nog voel ik dat ik nog niet helemaal goed in mijn energie zit. Maar dat geeft niet. Ik weet dit van mijzelf en neem zoveel mogelijk rust. En dan uiteindelijk komt het weer helemaal goed met mij!




13 views